À la recherche de la Recherche

Op zoek naar de zoektocht
of dat de grote Proust me tekent
Jean-Jacques Vanier

Het lezen van „Op zoek naar de verloren tijd“ is voor Jean-Jacques Vanier nooit een uitdaging geweest, net zomin als het beklimmen van de Everest. Maar toen zijn theaterdocent op een dag verklaarde dat „de mooiste reis de innerlijke reis is en dat ‘Op zoek naar de verloren tijd’ daarvoor het beste reisbureau is”, bleef die zin in zijn hoofd rondspoken.
Het duurt een paar jaar voordat het idee ontkiemt om „Op zoek naar de verloren tijd“ te lezen, om via de jeugd van
Marcel Proust terug te duiken in zijn eigen kindertijd, om vervolgens de toeschouwer mee te voeren naar zijn eigen herinneringen, zijn eigen schoolplein.
En dan eindelijk te proberen deze vraag te beantwoorden: waarom, maar waarom ging Marcel zo lang vroeg naar bed?
Een vraag waarop Jean-Jacques Vanier een antwoord probeert te geven in een humoristisch eerbetoon aan zowel de geliefden als de slachtoffers van Proust, aan de onderwijzers, de buschauffeurs, onze dierbare oma’s en aan het spel *Jeu des Mille Francs*.

tekst en vertolking Jean-Jacques Vanier

Laat minder zien